სატურნის უდიდესი თანამგზავრი ტიტანი კვლავ მოექცა მეცნიერების ყურადღების ცენტრში. ამჯერად მიზეზი მისი უცნაური ამინდია. NASA-ს, ESA-სა და კანადის კოსმოსური სააგენტოს ერთობლივი ჯეიმს ვების კოსმოსური ტელესკოპის, ასევე Keck II-ს დედამიწიდან შესრულებული დაკვირვებების წყალობით, პირველად დაფიქსირდა ღრუბლოვანი კონვექციის ნიშნები ტიტანის ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში – ზუსტად იქ, სადაც მეთანისა და ეთანის ტბების დიდი ნაწილი მდებარეობს. მეცნიერები ფიქრობენ, რომ ეს ტბები მეთანის წვიმებით იკვებებიან.
ტიტანის ამინდი – ყვალასგან გამორჩეული
ტიტანი, მიუხედავად მისი ყინულოვანი (-180°C) ტემპერატურისა, ამინდის მხრივ დედამიწას მოგვაგონებს. მისი სქელი, მოყვითალო ნისლით დაფარული ატმოსფერო ძირითადად აზოტისგან შედგება, როგორც დედამიწაზე, მაგრამ ტიტანის ამინდი წყალზე კი არა, მეთანზეა დაფუძნებული. მეთანი აორთქლდება, ღრუბლებად კონდენსირდება და კვლავ ბრუნდება ზედაპირზე ზეთოვანი წვიმის სახით. ტიტანის ზედაპირზე კი წყლის ყინული კლდესავით მტკიცეა.

როგორც NASA-ს გოდარდის კოსმოსური ცენტრის მკვლევარი კონორ ნიქსონი ამბობს:
„ტიტანი ერთადერთი ადგილია ჩვენს მზის სისტემაში, სადაც ღრუბლები და ნალექი დედამიწას გვაგონებს.“
2022 წლის ნოემბრიდან 2023 წლის ივლისამდე ჩატარებულმა დაკვირვებებმა გამოავლინა, რომ ტიტანის ჩრდილოეთ განედებზე ღრუბლები არა მხოლოდ ჩნდებოდნენ, არამედ მოძრაობდნენ და თანდათან უფრო მაღალ სიმაღლეზე ადიოდნენ – ეს მიანიშნებს ცოცხალ ატმოსფერულ პროცესებზე. ამ რეგიონში ახლა ზაფხულია, რაც კიდევ უფრო ამყარებს ამ დაკვირვებების მნიშვნელობას.

ტიტანის ცა
ტიტანის ტროპოსფერო, დედამიწის მსგავსად, ამინდების მთავარ არენას წარმოადგენს, თუმცა ტიტანზე ის ბევრად მაღალა ხდება (დაახლოებით 45 კმ, დედამიწის 12 კმ–ის საპირისპიროდ). Webb-ის და Keck-ის დაკვირვებებმა მეცნიერებს შესაძლებლობა მისცა, შეეფასებინათ ღრუბლების სიმაღლე, მოძრაობა და განვითარების დინამიკა. მართალია, უშუალოდ წვიმა არ დაუფიქსირებიათ, მაგრამ ღრუბლების ცვლილებები ტიტანის ზედაპირის აქტიურობას მიანიშნებდა. Webb-ის მიერ ტიტანის დაკვირვება ზუსტად იმ სეზონზე შესრულდა, რომელზეც Cassini-ის მისიას ინფორმაცია არ ჰქონდა.
ტიტანის ქიმიური თავსატეხი
ტიტანის ატმოსფერო მდიდარია ნახშირბადზე დაფუძნებული ნივთიერებებით, რაც ასტრობიოლოგებისთვის ძალზე მნიშვნელოვანია. მისი ქიმიური პროცესები, რომლებიც მზის შუქითა და სატურნის მაგნიტური ველით იკვებებიან, წარმოქმნის მრავალ ნაერთს – ეთანს, რთულ ორგანულ ნაწილაკებს და სხვ.
ერთი მნიშვნელოვანი აღმოჩენა Webb-ს უკავშირდება: პირველად დაფიქსირდა მოკლეხნიანი, ე.წ. მეთილის რადიკალი (CH₃) – მოლეკულა, რომელიც მეთანის დაშლისას ჩნდება. ეს მიგვანიშნებს, რომ მეცნიერები პირველად ხედავენ ტიტანის ქიმიურ პროცესებს უშუალოდ, და არა მხოლოდ შედეგებს.
ამინდი მომავალში: ტიტანის გზაჯვარედინი
მეთანი ტიტანზე უსასრულოდ არ შენარჩუნდება. მისი დაშლისას, წყალბადი კოსმოსში იფანტება, მძიმე მოლეკულები კი ზედაპირზე ილექება. თუ მეთანის ახალი წყაროები არ აღმოჩნდება, ტიტანმა შესაძლოა ნელ–ნელა დაკარგოს ატმოსფერო – ისევე, როგორც მარსმა დაკარგა ოდესღაც არსებული ტენიანი გარემო.
ნიქსონის თქმით:
„მეთანი საბოლოოდ ამოიწურება – თუ ის არ ჟონავს შიგნიდან ან ქერქიდან, მაშინ ტიტანი შესაძლოა ერთ დღეს გახდეს მშრალი, მტვრიანი ადგილი დიუნებით და დამშრალი ტბებით.“
ტიტანი – ჩვენი კოსმოსური ამინდის ლაბორატორია
ეს კვლევა Nature Astronomy-ში გამოქვეყნდა და ეკუთვნის ჰეიდი ჰამელის მიერ კურირებულ Webb-ის გარანტირებული დროის პროგრამას, რომელიც მიზნად ისახავს მზის სისტემის კვლევას.
ჯეიმს ვების კოსმოსური ტელესკოპი NASA-ს, ESA-სა და კანადის კოსმოსური სააგენტოს ერთობლივი ძალისხმევით შეიქმნა. ევროპის კოსმოსურმა სააგენტომ უზრუნველყო მისი გაშვება Ariane 5 რაკეტით და ასევე მონაწილეობა მიიღო ვების ინსტრუმენტების შექმნაში, NASA-ს და არიზონას უნივერსიტეტის თანამშრომლობით.
ტიტანის მსგავსი აღმოჩენები კიდევ ერთხელ გვახსენებს, რომ ამ ყინულოვანი, უცხო სამყაროს შესწავლა ჯერ მხოლოდ იწყება – და წინ უამრავი სიურპრიზი გველის.
წყარო: NASA, ESA, CSA, STScI, Keck Observatory